معرفی پاراگلایدر و انواع آن

برگرفته از سایت اسپرت زون
پاراگلایدر

تاریخچه پاراگلایدر :

تاریخ این وسیله پروازی که توسط چندی از افراد حقیقی وارد ایران شده به 20 الی 25 سال قبل بازگشته و تحت نظر انجمن ورزشهای هوایی و فدراسیون کوه نوردی قرار گرفته است .

معرفی پاراگلایدر :
بخش اعظم تجهیزات پروازی را بال تشکیل میدهد .بال پاراگلایدر جزو ارزان قیمت ترین تجهیزات پروازی است که به راحتی قابل حمل بوده و نیازی به تجهیزات فرودگاهی نداشته ضمنا قابل دسترسی همگان است .

انواع پاراگلایدر :
پاراگلایدر ها از لحاظ شکل ظاهری شبیه یکدیگر بوده ولی به لحاظ وزن قابل حمل و کلاس پروازی با یکدیگر متفاوت هستند . هر بال دارای اتیکتی است که روی آن مشخصاتی از جمله وزن قابل حمل ، کلاس پروازی بال و سال ساخت درج شده است .

روش استفاده از پاراگلایدر :
خلبانان پاراگلایدر بعد از آموختن فنون پروازی می توانند از ارتفاعات کوههای مناسب پرواز نموده سپس روی سطح زمین فرود آیند .

وزن قابل حمل پاراگلایدر :
حداقل وزن قابل حمل برای این وسیله50 ( KG ) و حداکثر آن دربالهای دونفره به 220الی250 ( KG ) می رسد.به لحاظ حساسیتی که این وسیله پروازی داراست انواع خوب آن در کشور های اروپایی تولید میشود .

پاراموتور :
موتور محرک پرواز با پاراگلایدر می باشد که با اتصال این موتور به پاراگلایدر می توان از سطوح صاف مانند ساحل دریا ، دشتها و محل های مناسب از سطح زمین به پرواز در آمد .

تذکر : لازم است برای پرواز با پاراموتور ابتدا دوره آموزشی با پاراگلایدر را بگذرانیم .

دوستداران این ورزش هوایی بعد از فراگرفتن آموزشهای لازم و اخذ گواهینامه می توانند در محل های مجاز پرواز نمایند .

انواع پاراگلایدرها:
پاراگلایدرهای رده A

پاراگلایدرهایی با حداکثر ایمنی وخصوصیات پروازی فوقالعاده ، که درمقابل بهم ریختگی و آشفتگی مقاومت خوبی دارند و برای تمامی خلبان ها با هر سطح مهارت طراحی شده اند.

پاراگلایدرهای رده B

پاراگلایدرهایی با ایمنی خوب و خصوصیات پروازی عالی، که تا حدودی در مقابل بهم ریختگی و آشفتگی مقاومت دارند. این پاراگلایدرها نیز برای تمامی خلبان ها با هر سطح مهارت طراحی شده اند.

پاراگلایدرهای رده C

پاراگلایدرهایی با ایمنی متوسط که ممکن است به خاطر آشفتگی های هوا (Turbulence) و خطای خلبان عکس العمل های دینامیکی از خود نشان دهند. در این حالت بازگشت به پرواز عادی(Recovery) به کنترل دقیق خلبان نیاز دارد.
طراحی شده برای خلبان هایی که به تکنیک های اصلاحی(Recovery Technique) آشنا هستند و به صورت فعالانه و مداوم پرواز می کنند و به شرایط پرواز با ایمنی پایین آگاهی دارند.

پاراگلایدرهای رده D

پاراگلایدرهایی که در شرایط آشفتگی هوا (Turbulence) و خطاهای خلبان عکس العمل های بسیار شدید از خود نشان می دهند و بازگشت به پرواز عادی نیاز به مهارت و کنترل دقیق خلبان دارد.

طراحی شده برای خلبان هایی که آشنایی کامل به خصوصیات بال خود و مهارت کافی در تکنیک های اصلاحی دارند(Recovery Technique) و به صورت مداوم پرواز می کنند و دارای تجربه کافی در شرایط بحرانی و آشفتگی هستند.

بالهای پاراگلایدر با رده بندی استاندارد EN در بین اغلب خلبانان در ایران به صورت زیر متداول است:

کلاس 1 معادل A

کلاس 2-1 معادل B

کلاس 2 معادل C

کلاس 3-2 معادل D

با رده بندی فوق به سادگی می توان مشاهده کرد که هر خلبان پاراگلایدر باید با توجه تعداد و ساعت پروازی خود بال پروازی مناسبی را انتخاب کند. عجله در خرید بال با رده بندی بالاتر نه تنها کمکی به رشد مهارتهای پروازی نمی کند بلکه می تواند اثر معکوس داشته باشد و حتی با افزایش ریسک پرواز از لذت آن بکاهد.

/ 0 نظر / 493 بازدید